فصل 6 - مواد ناريه و آتشباري

                                               ث- مقررات ويژه معان ذغال سنگ



ماده 181- استفاده از فتيله معمولي و فتيله انفجاري در معادني كه در آنها گاز ذغال يا گرد ذغال سنگ وجود دارد ممنوع است و آتشباري فقط بايد با چاشني ايمن صورت گيرد . همچنين در اين معادن استفاده از چاشني تأخيري معمولي در كارگاههاي استخراج ممنوع است

ماده 182- در معـادن داراي گاز ذغـال يا گرد ذغال سنگ منحصراً بايد از دستگاههاي آتش كن مخصوص اين معادن استفاده شود

ماده 183- در موارد زير آتش كردن چال ممنوع است
:

الف - وقتي كه غلظت گاز ذغال در محل انفجار از يك درصد بيشتر باشد .
ب - موقعي كه خطر سرايت انفجار به محلهاي متروكه و حفريات و شكستگيهايي كه در آنها گاز ذغال جمع شده موجود باشد

ماده 184- كابل هدايت برق براي آتش باري بايد داراي روپوش عايق باشد .

ماده 185- در معدن داراي گاز ذغال منحصراً بايد از مواد منفجره مجاز (ضد گاز ذغال) براي آتشباري در جبهه كارهاي ذغالدار استفاده شود

ماده 186- ميزان مصرف مواد منفجره براي هر چال نبايد از مقداري كه كارخانه سازنده تعيين كرده است تجاوز نمايد 

ماده 187- در معادن داراي گرد ذغال سنگ قبل آتش كردن چالها بايد محوطه اطراف جبهه كار به اندازه كافي آب پاشي شود

ماده 188- قـبل از خرجگذاري آتشبار بايد هواي اطراف جبهه كار را تا شعاع 30 متري آزمايش نمايد تا در صورتيكه عيار گاز از يك درصد تجاوز كند از خرجگذاري خودداري نموده و مرتب را به مسئول ايمني معدن اطلاع دهد

ماده 189- چالها بايد پس از خرجگذاري بامواد غير سوختي و غير سيليسي مسدود شوند

ماده 190- استفاده از مواد منفجره فقط بايد بصورت فشنگ باشد

          قبلي                      بازگشت