فصل 13- كمك هاي اوليه و نجات                                                                                

ماده 468- درهرمعدن بايد برحسب موقعيت ،  اهميت و تعداد كاركنان حداقل وسايل نجات و كمك“هاي اوليه موجود باشد و در محل“هاي مناسب و قابل دسترسي سريع نگهداري شود.

تبصره: حداقل وسايل نجات و كمك“هاي اوليه هرمعدن را بازرس كار تعيين مي“نمايد.

ماده 469- وسايل نجات و كمك“هاي اوليه بايد مرتباً بازديد و مورد آزمايش قرار گيرد تا هميشه براي استفاده آماده باشد.

ماده 470- درهرمعدن ضمن آموزش همگاني كمكهاي اوليه بايستي از هر كارگاه نيز حداقل يك“نفر استفاده از وسايل كمكهاي اوليه را آموخته باشد.

ماده 471- در معادن ذغا“ل“سنگ كه تعداد كل كارگران از 300 نفر و در ساير معادني“كه تعداد كل كارگران آن از 500 نفر بيشتر باشد ، لازم است گروه نجات تشكيل گردد و در پايگاهي كه بدين“منظور تعيين شده مستقر گردند. تعداد افراد گروه نجات برحسب نوع معدن ، گستردگي آن و تعداد كارگران و تعداد نوبت“هاي كار تعيين مي“شود. در اين گونه معادن بهره“بردار موظف است يك“نفر شخص صلاحيتدار را به “عنوان مسئول نجات انتخاب نمايد. وظيفه شخص مذكور منحصراً رسيدگي به امور امداد و نجات مي“باشد.

تبصره يك:  درمعادن داراي ذغال و گرد ذغال“سنگ اگر تعداد كارگران درهرنوبت كار بيش از 50 نفر باشد تشكيل گروه نجات الزامي است

تبصره دو
:برحسب مورد مي“توان وظايف گروه نجات را با گروه آتش“نشاني ادغام نمود.

تبصره3:  علاوه بر افراد گروه نجات لازم است تعدادي از كارگران نيز تعليمات لازم را ديده باشند تا در صورت لزوم به افراد گروه نجات ككمك نمايند

ماده 472- افراد گروه نجات بايد ازبين كارگران مجرب كه داراي استعداد جسماني كافي بوده انتخاب شوند. اين افراد بايد تعليمات لازم را فراگرفته و لااقل ماهي يكبار تمرينهاي لازم را به“عمل آورند

ماده 473- گروه نجات با نظر مسئول ايمني و برحسب ضرورت بايد مجهز به دستگاه“هاي تنفسي انفرادي و وسايل لازم ديگر ازقبيل دستگاه“هاي اندازه گيري گاز گريزو، اكسيددوكربن و برانكارد و غيره باشند. اين دستگاه“ها بايد مرتباً و در فواصل مناسب بازديد و آزمايش شده به“طوري كه هميشه براي استفاده آماده باشند

ماده 474- افراد گروه نجات بايد هرسال دوبار مورد معاينه پزشكي قرار گيرند تا درصورتي“كه واجد شرايط نباشند ازگروه خارج شده و افراد ديگر به“جاي آنها انتخاب گردند

ماده 475- اين آئين“نامه در سيزده فصل و 475 ماده و 21 تبصره در جلسه نهايي مورخ 25/11/79 شورايعالي حفاظت فني تهيه و در تاريخ 10/12/79 به“تصويب وزير كار و امور اجتماعي رسد
                                                                                                                                                                                  

  بازگشت