الف- مقررات عمومي
ماده 97- آتشبار بايد دوره آموزشي لازم را گذرانده و صلاحيت وي توسط سازمانهاي
مربوطه تأييد شود
ماده 98- هر آتشبـار بايد دفتر مخصوصي جهت ثبت مقدار ناريه دريافتي و مصرفي داشته
باشد . پس از اتمام هر دفتر , آتشبار بايد آنرا به انبار تحويل داده ودر انبار
حداقل تا شش ماه نگهداري شود
ماده 99- به كار بردن باروت در معادن زيرزميني ممنوع است
ماده
100- قرار دادن ماده منفجره در مجاورت برف , يخ و آتش ممنوع است .
ماده 101- به كار بردن مواد ناريه فاسد يا يخ زده ممنوع است
ماده 102- به كار بردن فتيله اي كه حتي يك بار رطوبت به آن نفوذ كرده و يا تحت
تأثير حرارت و برودت قرار گرفته و يا به نحو ديگري مشخصات فني خود را از دست داده
باشد ممنوع است
ماده 103- پيـدا شدن يا مفقود شدن مواد ناريه و دستگاه آتش كن در داخل يا خارج معدن
بايد فوراً به مسئول مربوطه (استاد كار و مسئول ايمني) گزارش شود
ماده 104- آتشبـاري فقط با خرجگذاري در چال مجاز بوده و استفاده از مواد منفجره در
خارج از چال با كسب مجوز از مسئول معدن و مسئول ايمني ميسر مي باشد
ماده 105- بـه منظور اطلاع از سالم بودن فتيله و همچنين سرعت اشتعال آن قبل از
استفاده از هر صندوق بايد از آن نمونه برداري و آزمايش شود
ماده 106- امحاء مواد ناريه فاسد مي بايست منحصراً توسط مسئولين ذيربط و با رعايت
اصول ايمني مربوط به مخاطرات و آلودگي ناشي از عمليات امحاء انجام شود
ماده 107- با توجه به نقش اصلي آب در خاموش كردن آتش لازم است در جايي كه مواد
منفجره غير امولسيوني قرار دارد جريان آب كافي وجود داشته باشد
ماده 108- به منظور پيشگيري از سفت و خشك شدن مواد منفجره امولسيوني (مواد منفجره
مايع) بايد تا تاريخ مشخصي پس از ساخت مصرف شود بطوري كه اين مواد نبايد بيش از 6
هفته پس از ساخته شدن در انبار نگهداري شود