ث- مقررات ويژه معان ذغال سنگ
ماده 181- استفاده از فتيله معمولي و فتيله انفجاري در معادني كه در آنها گاز ذغال
يا گرد ذغال سنگ وجود دارد ممنوع است و آتشباري فقط بايد با چاشني ايمن صورت گيرد .
همچنين در اين معادن استفاده از چاشني تأخيري معمولي در كارگاههاي استخراج ممنوع
است
ماده 182- در معـادن داراي گاز ذغـال يا گرد ذغال سنگ منحصراً بايد از دستگاههاي
آتش كن مخصوص اين معادن استفاده شود
ماده 183- در موارد زير آتش كردن چال ممنوع است:
الف -
وقتي كه غلظت گاز ذغال در محل انفجار از يك درصد بيشتر باشد .
ب - موقعي كه خطر سرايت انفجار به محلهاي متروكه و حفريات و شكستگيهايي كه در آنها
گاز ذغال جمع شده موجود باشد
ماده
184- كابل هدايت برق براي آتش باري بايد داراي روپوش عايق باشد .
ماده 185- در معدن داراي گاز ذغال منحصراً بايد از مواد منفجره مجاز (ضد گاز ذغال)
براي آتشباري در جبهه كارهاي ذغالدار استفاده شود
ماده 186- ميزان مصرف مواد منفجره براي هر چال نبايد از مقداري كه كارخانه سازنده
تعيين كرده است تجاوز نمايد
ماده 187- در معادن داراي گرد ذغال سنگ قبل آتش كردن چالها بايد محوطه اطراف جبهه
كار به اندازه كافي آب پاشي شود
ماده 188- قـبل از خرجگذاري آتشبار بايد هواي اطراف جبهه كار را تا شعاع 30 متري
آزمايش نمايد تا در صورتيكه عيار گاز از يك درصد تجاوز كند از خرجگذاري خودداري
نموده و مرتب را به مسئول ايمني معدن اطلاع دهد
ماده 189- چالها بايد پس از خرجگذاري بامواد غير سوختي و غير سيليسي مسدود شوند
ماده 190- استفاده از مواد منفجره فقط بايد بصورت فشنگ باشد