فصل 8 - تهويه

                           پ- مقررات ويژه معادن گازدار و گرد ذغالدار

ماده 314- هرگاه درمعدني حتي يك بار و در يك نقطه از آن گاز مشاهده گردد و يا امكان نشت گاز ذغال وجود داشته باشد آن معدن جزو معادن گازخيز شمرده مي“شود. در اين“گونه معادن و معادن داراي گرد ذغال“سنگ علاوه بر لازم“الاجرا بودن كليه موارد مربوط به قسمت“هاي الف و ب موارد بند پ لازم“الاجرا مي“باشد

ماده 315- معادن گازدار برحسب مقدار گاز متان به چهار طبقه تقسيم مي“گردند كه در جدول زير نشان داده شده است

ماده 316- حد مجاز گاز ذغال در قسمت“هاي مختلف معدن به شرح زير مي“باشد
الف - در مسير هواي برگشتي از هر جبهه كار كمتراز 1 درصد
ب - در مسير هواي خروجي از شبكه معدن كمتر از 75/0 درصد
پ - در مسير هواي تازه براي تهويه هر جبهه كار كمتر از 5/0 درصد
ت – در محلهاي تعميراتي؜ متروكه و ريزشي و در مدت كوتاه كمتر از 2 درصد
ماده 317- در معادن گازدار و گرد ذغالدار تهويه به“طريق طبيعي مجاز نيست

ماده 318- تمام تكنسين“ها و سركارگران معدن بايد آموزش“هاي لازم را براي اندازه“گيري گاز ديده باشند. كارگران نيز بايد بانحوه اندازه“گيري گاز متان و دي“اكسيدكربن آشنا بوده و به“خوبي ازخطرات اين گازها آگاهي داشته باشند

ماده 319- تكنسين“هاي گروه تهويه و مسئولان اندازه“گيري گاز موظف هستند قبل از شروع هر نوبت كاري در محل حاضر شده و كارگاه“ها و محل“هاي مشكوك را بازديد نموده و عيار گاز ذغال را به“وسيله دستگاه گاز ذغال“سنج اندازه“گيري نمايند

تبصره: درصورت بالابودن عيار گاز ذغال از حد مجاز مربوطه بايد از ورود كارگران به آن محل جلوگيري كرده و تحت نظر مسئول مربوطه نسبت به افزايش ميزان تهويه به“منظور پايين“آوردن عيار گاز ذغال تا حد مجاز اقدام نمود

ماده 320- محلها و فواصل زماني اندازه“گيري گاز توسط سرپرست معدن يا مسئول ايمني تعيين مي“شود. درهرحال حداقل تعداد دفعات اندازه“گيري گاز، در محلهاي فاقد گازسنج اتوماتيك ثابت، بايد به“قرار زير باشد:

الف - هواي برگشتي از هر جبهه كار فعال، در معادن طبقه 1 و 2 دوبار درهرنوبتكاري و در معادن طبقه 3 و 4 و معادن خطرناك ازنظر پرتاب ناگهاني، سه“بار در هرنوبت كاري(موضوع جدول ماده 315 همين فصل)
ب - هواي برگشتي ازهر جبهه كار غيرفعال يك“بار در روز
پ - در جايگاه ماشين“آلات (مثل وينچ و غيره) يك“بار در روز
ت – هواي خروجي يك“بار در روز

ماده 321- علاوه بر اندازه گيري هاي منظم جاري، تمام كاركنان نظارت فني (مسئولين ايمني، مهندسين و تكنسينها) موظف هستند هنگام بازديد از جبهه كارها، غلظت گاز را اندازه گيري نمايند

ماده 322- بعد از هر توقف بادبزن و نيز پس از رفع اشكال در امر تهويه و عادي شدن آن، عيار گاز درنزديكي و در فاصله حداقل

 20 متري دستگاه هاي الكتريكي اندازه گيري شده و درصورت مجازبودن راه اندازي شوند

ماده 323- اگر عيار گاز در محلي بيش از حد مجاز باشد بايد بلافاصله جريان برق را قطع، كار را تعطيل و كارگران را از محل خارج كرد. شروع مجدد كار پس از انجام تهويه كافي و رسيدن عيار گاز به حد مجاز امكان“پذير است

ماده 324- آتشباري در شرايطي كه عيار گاز بيش از 1 درصد مي“باشد ممنوع است

ماده 325- در معادن داراي گاز ذغال و گردوغبار خطرناك، انجام هرنوع عملي كه ايجاد جرقه يا شعله نمايد ممنوع است و كليه تجهيزات و دستگاه“ها بايد ضر جرقه باشند

ماده 326- قطع سيستم تهويه يا خاموش كردن بادبزنهاي اصلي يا تعويض سيستم كار آنها به استثنا موارد اجتناب“ناپذير و سوانح، فقط به دستور كتبي مسئول يا سرپرست معدن و اطلاع مسئول ايمني انجام گيرد

ماده 327- قسمتهايي كه بهره“برداري آنها به پايان رسيده يا موقتاً تعطيل شده و يا مورد استفاده قرار نمي“گيرند نيز بايد مانند ساير قسمت“ها به“خوبي تهويه شوند و يا به“وسيله مصالح مناسب به“طور مناسب به“طور نفوذناپذير كاملاً مسدود گردند

ماده 328- تهويه موضعي به“وسيله لوله تهويه منشعب در معادن طبقه 3 و 4(موضوع جدول ماده 315 همين فصل) و معادن خطرناك ازنظر پرتاب ناگهاني گاز ممنوع است

ماده 329- در معادن گازخيز چنانچه رساندن عيار گاز به حد مجاز با دستگاه“هاي تهويه دشوار باشد بايد قبل از استخراج عمل تخليه گاز (دگازاژ) از لايه موردنظر و لايه“هاي مجاور به“عمل آيد

ماده 330- در معادني كه احتمال خودسوزي دارند بايد حداقل يك“بار در هر نوبت كاري عيار دي“اكسيد كربن در جبهه كارها اندازه“گيري شوند

ماده 331- در معادن داراي گردوغبار زيان“آور و خطرناك، براي هر جبهه كار بايد براي برطرف نمودن گردو غبار مقدار هواي اضافي درنظر گرفته شود

ماده 332- ذغال“سنگ“هايي كه هنگام استخراج گرد توليد مي نمايند، بايد به“اندازه كافي با آب مرطوب شوند و هنگام استخراج و در محل“هاي بارگيري به“واگن نيز بايد آب پاشيده شود

ماده 333- در جبهه كارها و مناطقي كه در آنها خطر انفجار گرد ذغال“سنگ وجود دارد بايد مرتباً گرد ذغال سنگ موجود روي سقف و زمين و ديوارها و وسايل نگهداري را جمع اوري و خارج نمود و به“منظور پيشگيري از بروز انفجار، مقدار مواد سوزا در گردوخاك انباشته نبايد از 30 درصد بيشتر باشد. بهعلاوه روي سطوح بايد آب“آهك، يا خاك نرم و يا مواد ديگر پاشيده شود

ماده 334- در معادني كه درآنها خاك“پاشي معمول است بايد ويژگيهاي محل و تاريخ خاك“پاشي و نمونه“برداري از مخلوط خاك و گرد ذغال سنگ موجود در محل و همچنين نتايج آزمايش“هاي مربوطه به قابليت اشتعال نمونه گرفته شده، دردفتر مخصوصي ثبت شود

ماده 335- چنانچه ميزان مواد سوختي در نمونه گرفته“شده،  از 30 درصد تجاوز نمايد بايد بلافاصله با خاك“پاشي مجدد عيار آن پايين آورده شود

ماده 336- در محلهاي حساس معدن ازقبيل درب“هاي تهويه پمپ“ها تأسيسات اصلي برق و محلهاي بارگيري ذغال“سنگ بايد حداقل نيم تن خاك مخصوص خاك“پاشي به“عنوان ذخيره نگهداري شود

           بازگشت